လက်စအလုပ်၏ ဓာတ်ပုံမှတ်တမ်းတွင် ဘာကို သိမ်းထားမလဲ။

လက်စအလုပ်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ထားပေမဲ့ နောက်မှ ပြန်ကြည့်ရာတွင် ဘယ်အလုပ်၊ ဘယ်အစိတ်အပိုင်းကို ရိုက်ထားသည် မသိတော့ဘူးလား။ ပုံတွေ ထပ်မရိုက်မီ ပုံတစ်ပုံစီ၏ တာဝန်ကို အရင်သတ်မှတ်ကြည့်ပါ။ ဤသည်မှာ နှစ်ချောင်းထိုးအပ်ဖြင့် ထိုးသည့်အလုပ် သို့မဟုတ် ချိတ်ထိုးအပ်ဖြင့် ထိုးသည့်အလုပ်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို နောက်မှ ခွဲသိရန် ကိုယ်တိုင်စီစဉ်နိုင်သည့် မူရင်းအကြံပြုချက်ဖြစ်သည်။ လှပသောဓာတ်ပုံရိုက်သင်ခန်းစာ သို့မဟုတ် အထိုးအမှားကို ဓာတ်ပုံမှ ရောဂါရှာသလို ဆုံးဖြတ်နည်း မဟုတ်ပါ။ တစ်ခုလုံး၊ အသေးစိတ်နေရာနှင့် အနေအထားကို ဆက်စပ်မှတ်တမ်းတင်ပြီး အလုပ်အမည်နှင့် ရိုက်သည့်ရက်စွဲကို ထည့်ပါ။ အထူးဓာတ်ပုံပစ္စည်း မဝယ်ဘဲ လက်ရှိအလုပ်တစ်ခုဖြင့် စမ်းကြည့်ပါ။

1. အလုပ်တစ်ခုလုံး မြင်ရသောပုံတစ်ပုံဖြင့် စပါ

   ထိုးနေသော အစိတ်အပိုင်း၏ အပြင်ပုံသဏ္ဌာန် အကုန်ပါအောင် အနည်းငယ်နောက်ဆုတ်၍ ရိုက်ပါ။ မပြီးသေးသော လက်မောင်းပိုင်း သို့မဟုတ် ရှေ့ဘက်ကိုယ်ထည်ပိုင်း စသည်ဖြင့် ဘယ်အစိတ်အပိုင်းလဲဟုလည်း မှတ်ပါ။ ဓာတ်ပုံအတွက်သာ အလုပ်ကို ဆွဲဆန့်ရန် သို့မဟုတ် အထိုးကွက်များကို ရွှေ့ရန် မလိုပါ။ တစ်ခုလုံးမြင်ရသောပုံ၏ တာဝန်မှာ နောက်အနီးကပ်ပုံကို အလုပ်၏ ဘယ်နေရာနှင့် ဆက်စပ်ရမလဲ သိစေရန် ဖြစ်သည်။ နောက်ခံတွင် အခြားလက်စအလုပ်တစ်ခုပါလျှင် မိမိရိုက်လိုသည့်အရာကို ခွဲသိနိုင်အောင် မြင်ကွင်းကို စီစဉ်ကြည့်ပါ။ ပုံထဲတွင် ပိုကြီးမြင်ရခြင်းကို အလုပ်အမှန် တကယ်ပိုကြီးလာသည်ဟူသော သက်သေအဖြစ် မယူပါနှင့်။

2. အနီးကပ်ပုံ၌ နေရာသိနိုင်သည့် အမှတ်အသားပါစေ

   နောက်မှ ပြန်ကြည့်လိုသည့်နေရာတစ်ခုကို ရွေးပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့်အတူ နောက်တစ်ပုံ ရိုက်ပါ။ မိမိကြိုက်သည့် အထိုးပုံစံနေရာ သို့မဟုတ် လမ်းညွှန်နှင့် ပြန်တိုက်စစ်လိုသည့်နေရာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ အရမ်းအနီးကပ်လွန်း၍ ဘယ်နေရာမှန်းမသိလျှင် တစ်ခုလုံးမြင်ရသောပုံနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည့် အစွန်း သို့မဟုတ် ထောင့်ကိုပါ ထည့်ရိုက်ပါ။ “ထောင့်နား”၊ “ချည်စနား” ကဲ့သို့ မိမိနားလည်သည့် နေရာဖော်ပြချက်ကို ထည့်နိုင်သည်။ သတိထားမိသည့်အချက်ကို “ဒီနေရာကို စစ်ကြည့်လိုသည်” ဟု မှတ်ပြီး ပုံတစ်ပုံကိုကြည့်ရုံဖြင့် မှားနေသည်ဟု မဆုံးဖြတ်ပါနှင့်။ အထိုးနည်း သို့မဟုတ် အထိုးကွက်အရေအတွက်ကို စစ်ရန်လိုလျှင် အလုပ်အမှန်နှင့် အသုံးပြုနေသောလမ်းညွှန်ကို သီးခြားစစ်ပါ။

3. ပုံ၏အပေါ်ဘက်နှင့် အလုပ်၏အနေအထားကို ဆက်စပ်မှတ်ပါ

   တစ်ခုလုံးပုံနှင့် အနီးကပ်ပုံကို နှိုင်းယှဉ်ပြီး ပုံ၏အပေါ်ဘက်တွင် ဘယ်အစွန်းကို ထားခဲ့သည်ဟု အတိုချုံးရေးပါ။ ဥပမာ “ချည်စရှိသောအစွန်းကို ပုံ၏အပေါ်ဘက်တွင်ထားသည်” ဟု အလုပ်အမှန်၌ ပြန်ရှာနိုင်သည့် အချက်ကို သုံးပါ။ ရှေ့ဘက်လား နောက်ဘက်လား သိလျှင် မှတ်နိုင်သော်လည်း မသိသေးလျှင် ခန့်မှန်းမရေးဘဲ ချန်ထားနိုင်ပါသည်။ “ပုံ၏အပေါ်ဘက်” သည် လမ်းညွှန်အတိုင်း ထိုးသွားရမည့် ဦးတည်ရာ သို့မဟုတ် ပြီးစီးသောပစ္စည်းကို ဝတ်ဆင်ရမည့် အမှန်အနေအထားကို မသတ်မှတ်ပါ။ နောက်မှ ပုံကို လှည့်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖြတ်တောက်ခြင်းလုပ်လျှင် ထိုပုံနှင့် အနေအထားမှတ်စု ကိုက်ညီနေသေးသလား ပြန်စစ်ပါ။

   

4. ပုံနှစ်ပုံကို အမည်နှင့်ရက်စွဲပါသော မှတ်တမ်းတစ်စုအဖြစ်ထားပါ

   တစ်ခုလုံးပုံနှင့် အနီးကပ်ပုံကို အလုပ်အမည်၊ ရိုက်သည့်ရက်စွဲတို့နှင့် တစ်စုတည်း သိမ်းပါ။ ပုံနှင့် အတိုချုံးရှင်းလင်းချက်ကို အတူပြန်ကြည့်နိုင်သည့် မိမိနှစ်သက်သော စီစဉ်ပုံကို သုံးနိုင်ပါသည်။ အလုပ်တစ်ခု၌ အစိတ်အပိုင်းများစွာရှိလျှင် အစိတ်အပိုင်းအမည်ကိုပါ ထည့်ပါ။ နောက်တစ်ကြိမ်ရိုက်သောအခါ အရင်ပုံကို ကြည့်၍ အလားတူမြင်ကွင်းနှင့် အနေအထားကို မှတ်မိရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် ယှဉ်ထားသောပုံများတစ်ခုတည်းက အရွယ်အစားအမှန် သို့မဟုတ် ချည်၏အရောင်ကို တိတိကျကျ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ကြောင်း မသက်သေပြပါ။ လိုအပ်လျှင် စစ်ဆေးပြီးသော အထိုးကွက်အရေအတွက်၊ အတန်းအရေအတွက် သို့မဟုတ် တိုင်းတာထားသောအလျားကို စာဖြင့်လည်း မှတ်ပါ။ ဓာတ်ပုံကို မှတ်တမ်း၏အထောက်အကူအဖြစ် အသုံးပြုပြီး အမှန်တကယ်တိုင်းတာမှုနှင့် လမ်းညွှန်အစား မသုံးပါနှင့်။