POCOPOCO JOURNAL
Co zachować w fotograficznej dokumentacji robótki?
Nadaj osobne zadania zdjęciu całości, zbliżeniu i notatce o ułożeniu. Dzięki temu później łatwiej połączysz zdjęcie z przedstawioną robótką.
Około 3 minuty czytania
Robisz zdjęcie pracy w toku, lecz później nie wiesz, jaki projekt lub fragment przedstawia. Zanim zrobisz więcej zdjęć, wyznacz każdemu zadanie. To autorskie ćwiczenie porządkowania dokumentacji, by później rozpoznać stan robótki na drutach lub szydełku. Nie jest to lekcja ładnego fotografowania prac ani metoda diagnozowania błędów w oczkach. Połącz całość, szczegół i jego ułożenie, a następnie dodaj nazwę projektu i datę wykonania zdjęcia. Wypróbuj to na jednej rozpoczętej pracy, bez kupowania specjalnego sprzętu fotograficznego.
Zacznij od jednego zdjęcia całego elementu
Odsuń się na tyle, by objąć kontur wykonywanego elementu. Zapisz, która to część, na przykład niedokończony rękaw lub przód. Nie trzeba rozciągać robótki ani przesuwać oczek tylko na potrzeby zdjęcia. Ujęcie całości daje punkt odniesienia, by umiejscowić następne zbliżenie. Jeśli w tle widać inną niedokończoną pracę, ułóż kadr tak, by rozpoznać właściwy obiekt. To, że część wygląda na większą na zdjęciu, nie dowodzi, że faktycznie została zrobiona w większym rozmiarze.
Zostaw wskazówkę, gdzie znajduje się szczegół
Wybierz jedno miejsce, do którego chcesz wrócić, i zrób kolejne zdjęcie obejmujące jego otoczenie. Może to być fragment wzoru, który ci się podoba, albo miejsce do sprawdzenia z instrukcją. Gdy zbyt bliskie ujęcie zaciera położenie, uwzględnij brzeg lub róg, który odnajdziesz na zdjęciu całości. W razie potrzeby dodaj opis, na przykład „obok rogu” lub „blisko końca nitki”. Zapisz wątpliwość jako coś do sprawdzenia, zamiast uznawać ją za błąd wyłącznie na podstawie obrazu. Sprawdzając oczka lub ich liczbę, osobno obejrzyj rzeczywistą robótkę i używaną instrukcję.
Połącz górę zdjęcia z ułożeniem robótki
Porównaj całość ze zbliżeniem i krótko opisz, który brzeg został umieszczony u góry zdjęcia. Użyj cechy, którą można znaleźć na prawdziwym elemencie, na przykład „brzeg z końcem nitki u góry zdjęcia”. Jeśli wiesz, która strona jest widoczna, możesz to zapisać; jeśli nie, pozostaw tę kwestię otwartą zamiast zgadywać. Góra zdjęcia nie wyznacza kierunku pracy w instrukcji ani sposobu noszenia gotowej rzeczy. Jeśli później obrócisz lub przytniesz obraz, sprawdź, czy notatka o ułożeniu nadal do niego pasuje.
Autorski schemat porządkowania PocoPoco. Ramki i abstrakcyjne linie pokazują przechowywanie dwóch zdjęć i krótkiej notatki jako jednego zestawu. To nie fotografia rzeczywistej robótki, schemat oczek, dokładny wzorzec koloru lub rozmiaru ani ekran aplikacji. Zachowaj oba zdjęcia z nazwą i datą
Przechowuj całość i zbliżenie jako jeden zestaw z nazwą projektu i datą zdjęć. Wybierz dowolny układ, który pozwoli wracać jednocześnie do obrazów i krótkich opisów. Dodaj nazwę elementu, gdy projekt składa się z kilku części. Przy późniejszych zdjęciach wcześniejszy zestaw może przypomnieć o podobnym kadrze i ułożeniu. Mimo to same fotografie nie gwarantują dokładnego porównania rzeczywistych wymiarów ani koloru włóczki. W razie potrzeby zapisz także sprawdzone liczby oczek, rzędów lub okrążeń oraz zmierzone długości. Traktuj zdjęcia jako wskazówki w dokumentacji obok rzeczywistych pomiarów i instrukcji.