မစတင်မီ ပစ္စည်းအစီအစဉ် ကတ်တစ်ခု ပြုလုပ်ပါ

လုပ်ချင်သည့်လက်ရာတစ်ခု တွေ့သောအခါ ချည်များချက်ချင်းစီရန် သို့မဟုတ် ဝယ်ရန်စာရင်းရေးရန် စိတ်ကူးပေါက်နိုင်ပါသည်။ ထိုမတိုင်မီ ပစ္စည်းအစီအစဉ်ကို ကတ်တစ်ခုတွင် စုရေးကြည့်ပါ။ ရှုပ်ထွေးသောစနစ် မလိုပါ။ စက္ကူကတ် သို့မဟုတ် ပုံမှန်မှတ်စုလည်း ရပါသည်။ ဤသည်မှာ အပ်နှစ်ချောင်းဖြင့်ဖြစ်စေ ချိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ မထိုးမီ အချက်အလက်များ စီစဉ်ရန် အကြံပြုချက်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိအတန်း သို့မဟုတ် ပြန်ဆက်ရမည့်နေရာ မှတ်ခြင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက်မတူပါ။ ဘာလုပ်မည်၊ ဘာရှိသည်၊ ဘာထပ်စစ်ရမည်ကို နောင်ပြန်ဖတ်သည့်အခါ နားလည်နိုင်အောင် မှတ်ပါ။

1. လက်ရာ၊ မူကွဲနှင့် အရွယ်အစားကို သတ်မှတ်ပါ

   ကတ်ထိပ်တွင် လက်ရာအမည် ရေးပါ။ ပုံစံ သို့မဟုတ် ရေးသားထားသော လမ်းညွှန်ကို လိုက်နာလျှင် သိသမျှ ရေးသူ၊ ကိုးကားရာနေရာ၊ အသုံးပြုမည့်မူကွဲ သို့မဟုတ် ပြင်ဆင်မွမ်းမံချက်နှင့် ရွေးထားသည့်အရွယ်အစားကို ထည့်ပါ။ မရွေးရသေးလျှင် “အရွယ်အစား မဆုံးဖြတ်ရသေး” ဟုရေးပါ။ မသိသောအချက်ကို ခန့်မှန်း၍ မဖြည့်ပါနှင့်။ နောက်မှ တခြားအရွယ်အစား သို့မဟုတ် တခြားလမ်းညွှန်ကို ကြည့်နေမှန်းသိပါက ထိုကိုးကားချက်ကို ပစ္စည်းမှတ်စုနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ပါ။ ကတ်သည် လမ်းညွှန်အစား မဟုတ်ပါ။ သင့်ယခုအစီအစဉ်သည် မည်သည့်အရာအပေါ် အခြေခံသည်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။

2. လိုအပ်ချက်နှင့် လက်ရှိတကယ်ရှိပစ္စည်းကို ခွဲပါ

   “လမ်းညွှန်တွင် ဖော်ပြသောပစ္စည်း” နှင့် “မိမိအမှန်တကယ်ရှိသောပစ္စည်း” ဟူ၍ နှစ်ပိုင်းခွဲပါ။ ပထမတွင် ရွေးထားသောလက်ရာနှင့် အရွယ်အစားအတွက် အတည်ပြုထားသည့် ပစ္စည်းနှင့်ပမာဏကို မူရင်းယူနစ်မပြောင်းဘဲ ကိုယ်ပိုင်မှတ်စုတိုအဖြစ် ရေးပါ။ ဒုတိယတွင် ကိုယ်တိုင်မြင်ပြီး စစ်ထားသောချည်နှင့် ကိရိယာများကို မှတ်ပါ။ ရှိမည်ဟုထင်ရုံသာရှိသောအရာကို မတွေ့မချင်း အတည်မပြုရသေးဟုထားပါ။ အရောင် သို့မဟုတ် အမည်ဆင်တူရုံဖြင့် နှစ်ပိုင်းကို တူအောင်မရေးပါနှင့်။ မှတ်တမ်းနှစ်ခု ဘေးချင်းကပ်ထားခြင်းက အစားထိုးချည် သင့်လျော်ကြောင်း သို့မဟုတ် သင့်ချည်ပမာဏ လုံလောက်ကြောင်း မသက်သေပြပါ။

3. အလွတ်ထားမည့်အစား မသိသေးသည့်အချက်ကို ရေးပါ

   မရှင်းသေးသည့်အချက်ကို “လိုအပ်သည့်ပမာဏ မစစ်ရသေး”၊ “အိမ်ရှိပမာဏ မစစ်ရသေး” သို့မဟုတ် “သတ်မှတ်ကိရိယာ မတွေ့သေး” ဟုရေးပါ။ အလွတ်ဆိုတိုင်း မလိုအပ်သောပစ္စည်းဟု မဆိုလိုကြောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။ မရှိကြောင်းသေချာသောအရာနှင့် မစူးစမ်းရသေးသောအရာကို ခွဲပါ။ ဥပမာ အိမ်၌ချည်ရှိသည်ဟု အတည်ပြုပြီးသော်လည်း ဤအစီအစဉ်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သလားဆိုသည်မှာ သီးခြားမေးခွန်းဖြစ်သည်။ အလျင်စလို အဖြေမချဘဲ ထိုမေးခွန်းကို ချန်ထားပါ။ နေရာတိုင်းဖြည့်ခြင်းထက် အတည်ပြုသတင်းနှင့် ခန့်မှန်းချက် ခွဲထားခြင်းက ပိုအရေးကြီးပါသည်။

   

4. နောက်စစ်မည့်အရာ တစ်ခုသာရွေးပါ

   နောက်ဆုံးတွင် “နောက်စစ်မည့်အချက်” အပိုင်းထည့်ပါ။ ယခုပြုလုပ်နိုင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ရေးပါ။ အရွယ်အစားရွေးခြင်း၊ ကိုးကားရာပစ္စည်းစာရင်း ပြန်ဖတ်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိရိယာ ရှာခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ပြီးသောအခါ ရလဒ်နှင့်နေ့စွဲထည့်ကာ အခြားမေးခွန်းသို့ သွားပါ။ ဝယ်ရန်လိုမလို မသိသေးလျှင် ဝယ်ယူဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆိုင်းထားနိုင်ပါသည်။ အစီအစဉ်ပြောင်းလျှင် လက်ရာသတ်မှတ်ချက်၊ အရွယ်အစားနှင့် ပစ္စည်းအပိုင်းများကို အတူပြန်ကြည့်ပါ။ ကတ်ပေါ်တွင် အကြံဟောင်းကျန်ခြင်းက ရောထွေးစေနိုင်လျှင် ဟောင်းကြောင်းထင်ရှားစွာ မှတ်ပါ။