POCOPOCO JOURNAL
Ператварыце рэшткі пражы ў запіс для наступнага разу
Дайце кожнаму пакунку рэшткаў пражы ID. Асобна запішыце звесткі з першапачатковай этыкеткі, цяперашнюю рэшту і выраб, з якога яна засталася, у тым ліку невядомае.
Каля 3 хвілін чытання
Пасля завяршэння вырабу могуць застацца невялікія колькасці пражы. Пазней бывае цяжка згадаць, ад якога вырабу яна, або якому пакунку належыць асобная папяровая этыкетка. Паспрабуйце звязаць рэшткі ад вязання пруткамі ці кручком з запісам, які можна перачытаць. Гэта прапанова ўпарадкаваць тое, што засталося пасля працы, а не план матэрыялаў для новай. Не трэба адразу вызначаць усю пражу і яе колькасць. Звяжыце кожны наяўны пакунак ці ёмістасць з кароткай нататкай, аддзяліўшы вядомае ад невядомага.
Дайце кожнаму пакунку ці ёмістасці часовы ID
Выберыце адзін наяўны пакунак ці ёмістасць і дайце яму ID, напрыклад A. Пазначце тым жа ID пакунак і нататку, каб прасачыць сувязь. Для іншых пакункаў выкарыстоўвайце B і C. Літары абазначаюць прадметы ў запісах, а не прадукт, валакно, назву ці нумар колеру або партыю фарбавання. Не лічыце пражу аднолькавай толькі таму, што яна ў адным пакунку. Запішыце, калі не ведаеце, ці змяшаная там розная пража. Пачаць можна з аднаго пакунка без перамотвання ўсёй пражы і куплі новых ёмістасцяў.
Перапішыце вядомыя звесткі этыкеткі і праверце сувязь
Калі вядома, што захаваная этыкетка належыць пражы гэтага пакунка, перапішыце чытэльную назву прадукту, склад валокнаў, назву ці нумар колеру і партыю фарбавання ў раздзел «звесткі з першапачатковай этыкеткі». Для нечытэльнага або адсутнага напішыце «невядома». Калі этыкетка ёсць, але пакунак не вызначаны, запішыце «сувязь з этыкеткай не пацверджана», не прыпісваючы яе звесткі гэтай пражы. Не ўгадвайце валакно, назву ці нумар колеру або партыю па выглядзе. Пазначце, дзе можна зноў знайсці арыгінальную этыкетку для пазнейшай праверкі.
Аддзяліце першапачатковую колькасць ад цяперашняй рэшты
Дадайце асобны раздзел «колькасць, што засталася цяпер». Калі рэшту не вымяралі, напішыце «не вымерана», а калі колькасць невядомая — «невядома». Нават калі этыкетка паказвае вагу або даўжыню новай пражы, не перапісвайце гэты лік як цяперашнюю рэшту. Калі захоўваеце яго, змясціце сярод звестак этыкеткі з пазнакай, што гэта колькасць новай пражы. Не выдавайце памер пакунка або меркаваны расход за разлік рэшты. Цяпер не трэба вырашаць, ці хопіць яе на іншы выраб. Захоўвайце першапачатковыя звесткі і пацверджаную цяперашнюю колькасць асобна.
Арыгінальная схема запісу ад PocoPoco. Тры раздзелы паказваюць раздзяленне звестак першапачатковай этыкеткі, цяперашняй рэшты і вырабу паходжання. Лініі замяняюць тэкст. Пытальнік пасярэдзіне — прыклад нявымеранай або невядомай колькасці, а не нуля. Гэта не сапраўдныя этыкеткі, вынікі вымярэнняў, схемы вязання ці экраны праграмы. Захавайце паходжанне і адну наступную праверку
У раздзеле «выраб, з якога засталася пража» назавіце гэты выраб. Калі назва невядомая, пакіньце падказку, якую можна праверыць, напрыклад месца нататкі пра выраб. Калі вядома пра выкарыстанне ў некалькіх вырабах, адзначце гэта; невядомае паходжанне можа застацца «невядома». Нарэшце дадайце адну «наступную праверку», напрыклад «знайсці нататку пра першапачатковы выраб A». Выберыце дзеянне, звязанае з адкрытым пытаннем. Калі даведаецеся больш, дапішыце вынік і дату праверкі. Калі перакладзеце пражу ў іншы пакунак, перагледзьце сувязь ID і нататкі.