POCOPOCO JOURNAL
از نخ‌های باقی‌مانده یادداشتی برای مراجعهٔ بعدی بسازید
به هر بسته نخ باقی‌مانده یک شناسه بدهید. اطلاعات برچسب اصلی، مقدار باقی‌ماندهٔ فعلی و پروژهٔ منشأ آن را جدا بنویسید و نادانسته‌ها را هم ثبت کنید.
حدود ۳ دقیقه مطالعه
پس از پایان یک پروژه ممکن است مقدارهای کمی نخ باقی بماند. بعداً شاید ندانید نخ از کدام پروژه مانده یا یک نوار کاغذی جداشده متعلق به کدام بسته است. بکوشید نخ‌های باقی‌مانده از بافتنی با میل یا قلاب‌بافی را به یادداشتی پیوند دهید که دوباره بتوانید بخوانید. این پیشنهادی برای شناسایی باقی‌مانده‌ها پس از پایان کار است، نه برنامه‌ریزی مواد پروژهٔ جدید. لازم نیست همین حالا هویت و مقدار همهٔ نخ‌ها روشن شود. هر بسته یا ظرف موجود را با یادداشتی کوتاه مرتبط کنید و دانسته‌ها را از موارد نامعلوم جدا نگه دارید.
به هر بسته یا ظرف یک شناسهٔ موقت بدهید
یک بسته یا ظرف موجود را انتخاب کنید و شناسه‌ای مانند A بدهید. همان شناسه را روی بسته و یادداشتش بگذارید تا ارتباطشان را دنبال کنید. برای بسته‌های دیگر از B و C استفاده کنید. این حروف اقلام یادداشت را مشخص می‌کنند؛ نام محصول، الیاف، نام یا شمارهٔ رنگ یا سری رنگرزی نیستند. صرفاً به‌دلیل قرارداشتن در یک بسته، نخ‌ها را یکسان ندانید. اگر نمی‌دانید نخ‌های متفاوت در بسته مخلوط شده‌اند یا نه، همین را ثبت کنید. برای این تمرین می‌توانید بدون دوباره پیچیدن همهٔ نخ‌ها یا خرید ظرف تازه، از یک بسته شروع کنید.
اطلاعات معلوم برچسب را با بررسی ارتباطش رونویسی کنید
اگر می‌دانید برچسب باقی‌مانده متعلق به نخ آن بسته است، نام خوانای محصول، مشخصات الیاف، نام یا شمارهٔ رنگ و سری رنگرزی را در بخش «اطلاعات برچسب اصلی» بنویسید. برای موارد ناخوانا یا درج‌نشده «نامعلوم» بنویسید. اگر نوار هست ولی بستهٔ مربوط به آن روشن نیست، بنویسید «ارتباط برچسب تأیید نشده» و اطلاعاتش را به آن نخ نسبت ندهید. الیاف، نام یا شمارهٔ رنگ یا سری را از روی ظاهر حدس نزنید. محل دسترسی دوباره به نوار اصلی را نیز ثبت کنید تا مرجعی برای بررسی بعدی داشته باشید.
مقدار اولیه را از مقدار باقی‌ماندهٔ کنونی جدا کنید
بخش جداگانه‌ای به نام «مقدار باقی‌ماندهٔ فعلی» بسازید. اگر باقی‌مانده را اندازه نگرفته‌اید «اندازه‌گیری نشده» و اگر مقدار را نمی‌دانید «نامعلوم» بنویسید. حتی اگر نوار اصلی وزن یا طول نخ نو را نوشته باشد، آن عدد را به‌عنوان باقی‌ماندهٔ فعلی رونویسی نکنید. اگر عدد را نگه می‌دارید، آن را در اطلاعات برچسب اصلی با تصریح اینکه مربوط به نخ نو است بنویسید. اندازهٔ بسته یا مقدار مصرفیِ فرضی را محاسبهٔ باقی‌مانده جلوه ندهید. لازم نیست اکنون تصمیم بگیرید که برای پروژهٔ دیگر کافی است یا نه. اطلاعات اولیه و مقدار تأییدشدهٔ کنونی را جدا نگه دارید.
نمودار ثبت اصیل اثر PocoPoco. سه بخش، جداسازی اطلاعات برچسب اصلی، مقدار باقی‌ماندهٔ فعلی و پروژهٔ منشأ را نمایش می‌دهند. خط‌ها جای متن هستند. علامت سؤال بخش میانی نمونه‌ای از مقدار اندازه‌گیری‌نشده یا نامعلوم است، نه صفر. این‌ها برچسب واقعی، نتیجهٔ اندازه‌گیری، نقشهٔ بافت یا صفحهٔ برنامه نیستند. پروژهٔ منشأ و یک بررسی بعدی را ثبت کنید
در بخش «پروژه‌ای که نخ از آن باقی مانده»، نام پروژه را بنویسید. اگر نامش معلوم نیست، نشانه‌ای قابل بررسی، مانند محل یادداشت پروژه، نگه دارید. استفادهٔ معلوم در چند پروژه را هم ثبت کنید؛ منشأ نامعلوم می‌تواند «نامعلوم» بماند. در پایان فقط یک «بررسی بعدی» اضافه کنید؛ مثلاً «یافتن یادداشت پروژهٔ اصلی A». اقدامی مرتبط با یک پرسش بی‌پاسخ انتخاب کنید. وقتی بعداً اطلاعاتی یافتید، نتیجه و تاریخ بررسی را اضافه کنید. اگر نخ را به بستهٔ دیگری منتقل کردید، ارتباط شناسه و یادداشت را بازبینی کنید.