POCOPOCO JOURNAL
ବଳକା ସୂତାକୁ ପରେ କାମରେ ଆସିବା ଭଳି ନୋଟ୍ କରନ୍ତୁ
ପ୍ରତି ପୁଡ଼ିଆକୁ ଅସ୍ଥାୟୀ ପରିଚୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ମୂଳ ଲେବଲ୍ର ତଥ୍ୟ, ଏବେ ବଳିଥିବା ପରିମାଣ ଓ କେଉଁ କାମରୁ ସୂତା ବଳିଛି ଅଲଗା ଲେଖନ୍ତୁ। ଅଜଣା କଥା ମଧ୍ୟ ରଖନ୍ତୁ।
ପଢ଼ିବାକୁ ପ୍ରାୟ ୩ ମିନିଟ୍
କୌଣସି କାମ ସରିଲେ ଅଳ୍ପ ସୂତା ବଳିପାରେ। ପରେ ଏହା କେଉଁ କାମରୁ ବଳିଥିଲା କିମ୍ବା ଖୋଲିଯାଇଥିବା କାଗଜ ଲେବଲ୍ କେଉଁ ପୁଡ଼ିଆର ବୋଲି ମନେ ନ ପଡ଼ିପାରେ। ଛୁଞ୍ଚି ବୁଣା କିମ୍ବା କ୍ରୋଶେର ବଳକା ସୂତାକୁ ପୁଣି ଦେଖିପାରିବା ଭଳି ନୋଟ୍ ସହ ଯୋଡ଼ି ଦେଖନ୍ତୁ। ଏହା ସରିଥିବା କାମ ପରେ ବଳକା ଜିନିଷ ଚିହ୍ନିବା ପାଇଁ ସଜାଇବାର ପ୍ରସ୍ତାବ, ନୂଆ କାମର ସାମଗ୍ରୀ ଯୋଜନା ନୁହେଁ। ପ୍ରତି ସୂତାର ପରିଚୟ ଓ ପରିମାଣ ଏବେ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ଥିବା ପୁଡ଼ିଆ କିମ୍ବା ପାତ୍ରକୁ ଛୋଟ ନୋଟ୍ ସହ ମିଳାଇ ଜଣା ଓ ଅଜଣା କଥା ଅଲଗା କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରତି ପୁଡ଼ିଆ କିମ୍ବା ପାତ୍ରକୁ ଅସ୍ଥାୟୀ ପରିଚୟ ଦିଅନ୍ତୁ
ଥିବା ଗୋଟିଏ ପୁଡ଼ିଆ କିମ୍ବା ପାତ୍ର ବାଛି A ଭଳି ଅସ୍ଥାୟୀ ପରିଚୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ପୁଡ଼ିଆ ଓ ନୋଟ୍ରେ ସମାନ ଚିହ୍ନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ସମ୍ପର୍କ ଖୋଜିପାରିବେ। ଅନ୍ୟ ପୁଡ଼ିଆ ପାଇଁ B ଓ C ରଖନ୍ତୁ। ଏହି ଅକ୍ଷର ନୋଟ୍ର ବସ୍ତୁ ଚିହ୍ନାଏ, ଉତ୍ପାଦ, ତନ୍ତୁ, ରଙ୍ଗର ନାମ ବା ନମ୍ବର କିମ୍ବା ରଙ୍ଗାଇ ଲଟ୍ ନୁହେଁ। ଏକ ପୁଡ଼ିଆରେ ଅଛି ବୋଲି ସୂତା ଏକା ବୋଲି ଭାବନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଭିନ୍ନ ସୂତା ମିଶିଛି କି ନାହିଁ ଜଣା ନଥିଲେ ତାହା ମଧ୍ୟ ଲେଖନ୍ତୁ। ସବୁ ସୂତା ପୁଣି ଗୁଡ଼ାଇବା ବା ନୂଆ ପାତ୍ର କିଣିବା ଛଡ଼ା ଗୋଟିଏ ପୁଡ଼ିଆରୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ।
ଲେବଲ୍ର ସମ୍ପର୍କ ଯାଞ୍ଚ କରି ଜଣା ତଥ୍ୟ ଲେଖନ୍ତୁ
ବଞ୍ଚିଥିବା ଲେବଲ୍ ସେହି ପୁଡ଼ିଆର ସୂତାର ବୋଲି ଜାଣିଲେ, ପଢ଼ିହେଉଥିବା ଉତ୍ପାଦ ନାମ, ତନ୍ତୁ ତଥ୍ୟ, ରଙ୍ଗର ନାମ ବା ନମ୍ବର ଓ ରଙ୍ଗାଇ ଲଟ୍ “ମୂଳ ଲେବଲ୍ର ତଥ୍ୟ”ରେ ଲେଖନ୍ତୁ। ପଢ଼ି ନହେଲେ ବା ତଥ୍ୟ ନମିଳିଲେ “ଅଜଣା” ଲେଖନ୍ତୁ। ଲେବଲ୍ ଥାଇ ମଧ୍ୟ କେଉଁ ପୁଡ଼ିଆର ବୋଲି ଜଣା ନଥିଲେ, ତାହାକୁ ସେହି ସୂତାର ତଥ୍ୟ ନମାନି “ଲେବଲ୍ର ସମ୍ପର୍କ ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ” ଲେଖନ୍ତୁ। ଦେଖିକରି ତନ୍ତୁ, ରଙ୍ଗ ନାମ ବା ନମ୍ବର କିମ୍ବା ଲଟ୍ ଅନୁମାନ କରି ଖାଲି ଜାଗା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମୂଳ ଲେବଲ୍ ପୁଣି କେଉଁଠି ମିଳିବ ତାହା ଲେଖନ୍ତୁ, ଯେପରି ପରେ ଯାଞ୍ଚ କରିପାରିବେ।
ନୂଆ ଥିବା ବେଳର ଓ ଏବେର ବଳକା ପରିମାଣ ଅଲଗା କରନ୍ତୁ
“ଏବେ ବଳିଥିବା ପରିମାଣ” ନାମରେ ଅଲଗା ଭାଗ କରନ୍ତୁ। ବଳକା ସୂତା ମାପି ନଥିଲେ “ମପା ହୋଇନାହିଁ”, ପରିମାଣ ଜଣା ନଥିଲେ “ଅଜଣା” ଲେଖନ୍ତୁ। ମୂଳ ଲେବଲ୍ରେ ନୂଆ ସୂତାର ଓଜନ ବା ଲମ୍ବ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେହି ସଂଖ୍ୟାକୁ ଏବେର ବଳକା ପରିମାଣ ଭାବେ ଲେଖନ୍ତୁ ନାହିଁ। ରଖିବାକୁ ଚାହିଁଲେ ମୂଳ ଲେବଲ୍ ତଥ୍ୟରେ ରଖି ନୂଆ ଥିବା ବେଳର ପରିମାଣ ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ। ପୁଡ଼ିଆର ଆକାର ବା ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ଲାଗୁଥିବା ପରିମାଣକୁ ବଳକାର ହିସାବ ଭାବେ ଦେଖାନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଆଉ ଏକ କାମକୁ ଯଥେଷ୍ଟ କି ନୁହେଁ ଏବେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ମୂଳ ତଥ୍ୟ ଓ ଏବେ ନିଶ୍ଚିତ ପରିମାଣ ଅଲଗା ରଖନ୍ତୁ।
PocoPocoର ମୌଳିକ ନୋଟ୍ ଚିତ୍ର। ତିନିଟି ଘର ମୂଳ ଲେବଲ୍ ତଥ୍ୟ, ଏବେର ବଳକା ପରିମାଣ ଓ ମୂଳ କାମ ଅଲଗା କରିବାର ଧାରଣା ଦର୍ଶାଏ। ରେଖା ଲେଖାର ବଦଳରେ ଅଛି। ମଝିର ପ୍ରଶ୍ନଚିହ୍ନ ନମପା ବା ଅଜଣା ପରିମାଣର ଉଦାହରଣ, ଶୂନ ନୁହେଁ। ଏଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକୃତ ଲେବଲ୍, ମାପ ଫଳ, ବୁଣା ଚାର୍ଟ ବା ଆପ୍ ପରଦା ନୁହେଁ। ମୂଳ କାମ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଗୋଟିଏ ଯାଞ୍ଚ ରଖନ୍ତୁ
“ଯେଉଁ କାମରୁ ବଳିଛି” ଭାଗରେ ସେହି କାମର ନାମ ଲେଖନ୍ତୁ। ନାମ ନଜାଣିଲେ ଯାଞ୍ଚଯୋଗ୍ୟ ସୂତ୍ର ରଖନ୍ତୁ, ଯେପରି କାମର ନୋଟ୍ କେଉଁଠି ଅଛି। ଅନେକ କାମରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି ବୋଲି ଜାଣିଲେ ଲେଖନ୍ତୁ; ଇତିହାସ ନଜାଣିଲେ “ଅଜଣା” ରହୁ। ଶେଷରେ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର “ପରବର୍ତ୍ତୀ ଯାଞ୍ଚ” ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ, ଯେପରି “Aର ମୂଳ କାମର ନୋଟ୍ ଖୋଜିବା”। ଉତ୍ତର ମିଳିନଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ ସହ ଜଡ଼ିତ କାମ ବାଛନ୍ତୁ। ପରେ ଜାଣିଲେ ଫଳ ଓ ଯାଞ୍ଚ ତାରିଖ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ। ସୂତାକୁ ଅନ୍ୟ ପୁଡ଼ିଆରେ ରଖିଲେ ପରିଚୟ ଓ ନୋଟ୍ର ସମ୍ପର୍କ ପୁଣି ଦେଖନ୍ତୁ।