เปลี่ยนไหมที่เหลือให้เป็นบันทึกที่กลับมาใช้ได้

เมื่อทำชิ้นงานเสร็จ อาจมีไหมเหลืออยู่เล็กน้อย ต่อมาอาจจำไม่ได้ว่าเหลือจากชิ้นไหน หรือแถบฉลากที่หลุดออกมาเป็นของห่อใด ลองเชื่อมไหมเหลือจากการถักนิตติ้งหรือโครเชต์กับบันทึกที่ย้อนกลับมาดูได้ นี่เป็นข้อเสนอในการจัดระเบียบเพื่อแยกแยะสิ่งที่เหลือหลังทำเสร็จ ไม่ใช่การวางแผนวัสดุสำหรับงานใหม่ ไม่จำเป็นต้องระบุชนิดและปริมาณของไหมทั้งหมดในทันที เชื่อมห่อหรือภาชนะที่มีอยู่กับโน้ตสั้น ๆ แล้วแยกสิ่งที่ทราบออกจากสิ่งที่ยังไม่ทราบ

1. กำหนดรหัสชั่วคราวให้แต่ละห่อหรือภาชนะ

   เลือกห่อหรือภาชนะที่มีอยู่หนึ่งใบแล้วกำหนดรหัส เช่น A เขียนรหัสเดียวกันบนห่อและโน้ตเพื่อให้ตามความเชื่อมโยงได้ ใช้ B และ C สำหรับห่ออื่น ตัวอักษรเหล่านี้ใช้ระบุสิ่งที่บันทึก ไม่ได้ระบุสินค้า เส้นใย ชื่อหรือรหัสสี หรือล็อตการย้อม อย่าสรุปว่าเป็นไหมชนิดเดียวกันเพียงเพราะอยู่ในห่อเดียวกัน หากไม่ทราบว่ามีไหมหลายชนิดปนกันหรือไม่ ให้จดไว้ด้วย เริ่มจากหนึ่งห่อได้โดยไม่ต้องกรอไหมทั้งหมดใหม่หรือซื้อภาชนะใหม่เพื่อกิจกรรมนี้

2. คัดข้อมูลฉลากที่ทราบและตรวจสอบว่าตรงกับห่อใด

   หากทราบแน่ว่าฉลากที่เหลืออยู่เป็นของไหมในห่อนั้น ให้คัดชื่อสินค้า ข้อมูลเส้นใย ชื่อหรือรหัสสี และล็อตการย้อมที่อ่านได้ลงในช่อง “ข้อมูลฉลากเดิม” ส่วนที่อ่านไม่ได้หรือไม่พบข้อมูลให้เขียนว่า “ไม่ทราบ” หากมีแถบฉลากแต่ยังจับคู่กับห่อไม่ได้ ให้เขียนว่า “ยังไม่ยืนยันการจับคู่ฉลาก” แทนการสรุปว่าข้อมูลนั้นเป็นของไหมห่อนี้ อย่าเติมข้อมูลด้วยการเดาเส้นใย ชื่อหรือรหัสสี หรือล็อตจากรูปลักษณ์ จดที่เก็บแถบฉลากเดิมไว้ด้วยเพื่อกลับมาตรวจสอบภายหลัง

3. แยกปริมาณเมื่อใหม่ออกจากปริมาณที่เหลือตอนนี้

   เพิ่มช่องแยกชื่อ “ปริมาณที่เหลือตอนนี้” หากยังไม่ได้วัดไหมที่เหลือให้เขียนว่า “ยังไม่ได้วัด” หรือ “ไม่ทราบ” หากไม่รู้ปริมาณ แม้แถบฉลากเดิมจะระบุน้ำหนักหรือความยาวของไหมเมื่อใหม่ ก็อย่าคัดตัวเลขนั้นเป็นปริมาณที่เหลือตอนนี้ หากต้องการเก็บตัวเลข ให้ใส่ในข้อมูลฉลากเดิมและระบุว่าเป็นปริมาณเมื่อใหม่ อย่าใช้ขนาดห่อหรือปริมาณที่คิดว่าใช้ไปแล้วเสมือนเป็นผลคำนวณปริมาณคงเหลือ ยังไม่จำเป็นต้องตัดสินว่าพอสำหรับชิ้นงานอื่นหรือไม่ แยกข้อมูลเดิมกับปริมาณที่ยืนยันได้ในปัจจุบันออกจากกัน

   

4. บันทึกชิ้นงานต้นทางและสิ่งที่จะตรวจต่อหนึ่งอย่าง

   ในช่อง “ชิ้นงานต้นทาง” ให้เขียนชื่อชิ้นงานที่เหลือไหมนี้ไว้ หากจำชื่อไม่ได้ ให้เก็บเบาะแสที่ตรวจได้ เช่น ตำแหน่งโน้ตของชิ้นงาน หากทราบว่าเคยใช้ในหลายชิ้นงาน ให้บันทึกด้วย หากไม่ทราบประวัติให้คงคำว่า “ไม่ทราบ” ไว้ สุดท้ายเพิ่ม “สิ่งที่จะตรวจต่อ” เพียงหนึ่งอย่าง เช่น “หาโน้ตชิ้นงานเดิมของ A” เลือกการกระทำที่เชื่อมกับคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ เมื่อทราบเพิ่มภายหลัง ให้เติมผลและวันที่ตรวจ หากย้ายไหมไปห่ออื่น ให้ทบทวนความตรงกันของรหัสกับโน้ตด้วย