POCOPOCO JOURNAL
ປ່ຽນໄໝທີ່ເຫຼືອໃຫ້ເປັນບັນທຶກທີ່ໃຊ້ໄດ້ພາຍຫຼັງ
ໃຫ້ລະຫັດຊົ່ວຄາວແກ່ໄໝທີ່ເຫຼືອແຕ່ລະຫໍ່. ແຍກຂໍ້ມູນປ້າຍເດີມ, ປະລິມານທີ່ເຫຼືອຕອນນີ້ ແລະຊິ້ນງານຕົ້ນທາງ ລວມທັງສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ຮູ້.
ອ່ານປະມານ 3 ນາທີ
ເມື່ອເຮັດຊິ້ນງານສຳເລັດ ອາດມີໄໝເຫຼືອເລັກນ້ອຍ. ພາຍຫຼັງອາດຈື່ບໍ່ໄດ້ວ່າເຫຼືອຈາກຊິ້ນໃດ ຫຼືແຖບປ້າຍເຈ້ຍທີ່ຫຼຸດອອກເປັນຂອງຫໍ່ໃດ. ລອງເຊື່ອມໄໝເຫຼືອຈາກການຖັກດ້ວຍເຂັມສອງອັນ ຫຼືຖັກໂຄຣເຊ ເຂົ້າກັບບັນທຶກທີ່ກັບມາເບິ່ງໄດ້. ນີ້ແມ່ນຄຳແນະນຳຈັດລະບຽບເພື່ອຈຳແນກຂອງເຫຼືອຫຼັງເຮັດສຳເລັດ, ບໍ່ແມ່ນແຜນວັດຖຸດິບຂອງງານໃໝ່. ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຢືນຢັນຊະນິດ ແລະປະລິມານຂອງໄໝທັງໝົດຕອນນີ້. ເຊື່ອມຫໍ່ ຫຼືພາຊະນະທີ່ມີຢູ່ກັບໝາຍເຫດສັ້ນໆ ແລ້ວແຍກສິ່ງທີ່ຮູ້ຈາກສິ່ງທີ່ບໍ່ຮູ້.
ໃຫ້ລະຫັດຊົ່ວຄາວແກ່ແຕ່ລະຫໍ່ ຫຼືພາຊະນະ
ເລືອກຫໍ່ ຫຼືພາຊະນະທີ່ມີຢູ່ໜຶ່ງອັນ ແລ້ວໃຫ້ລະຫັດເຊັ່ນ A. ໃສ່ລະຫັດດຽວກັນໃສ່ຫໍ່ ແລະໝາຍເຫດ ເພື່ອຕິດຕາມຄວາມສຳພັນໄດ້. ໃຊ້ B ແລະ C ສຳລັບຫໍ່ອື່ນ. ຕົວອັກສອນເຫຼົ່ານີ້ລະບຸສິ່ງຂອງໃນບັນທຶກ ບໍ່ໄດ້ລະບຸສິນຄ້າ, ເສັ້ນໃຍ, ຊື່ ຫຼືເລກສີ ຫຼືລັອດຍ້ອມສີ. ຢ່າສະຫຼຸບວ່າໄໝຄືກັນພຽງເພາະຢູ່ໃນຫໍ່ດຽວກັນ. ຖ້າບໍ່ຮູ້ວ່າມີໄໝຕ່າງກັນປົນຢູ່ຫຼືບໍ່ ກໍຈົດໄວ້. ເລີ່ມຈາກຫໍ່ດຽວໄດ້ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງມ້ວນໄໝທັງໝົດໃໝ່ ຫຼືຊື້ພາຊະນະໃໝ່ເພື່ອເຮັດສິ່ງນີ້.
ກວດຄວາມສຳພັນຂອງປ້າຍ ແລະຄັດຂໍ້ມູນທີ່ຮູ້
ຖ້າຮູ້ວ່າປ້າຍທີ່ເຫຼືອເປັນຂອງໄໝໃນຫໍ່ນັ້ນ ໃຫ້ຄັດຊື່ສິນຄ້າ, ຂໍ້ມູນເສັ້ນໃຍ, ຊື່ ຫຼືເລກສີ ແລະລັອດຍ້ອມສີທີ່ອ່ານໄດ້ ໃສ່ສ່ວນ “ຂໍ້ມູນປ້າຍເດີມ”. ຂຽນ “ບໍ່ຮູ້” ສຳລັບລາຍລະອຽດທີ່ອ່ານບໍ່ໄດ້ ຫຼືຊອກບໍ່ເຫັນ. ຖ້າຍັງມີແຖບປ້າຍແຕ່ຈັບຄູ່ກັບຫໍ່ບໍ່ໄດ້ ໃຫ້ຂຽນ “ຍັງບໍ່ຢືນຢັນຄວາມສຳພັນຂອງປ້າຍ” ແທນການກຳນົດວ່າຂໍ້ມູນນັ້ນເປັນຂອງໄໝນີ້. ຢ່າເດົາເສັ້ນໃຍ, ຊື່ ຫຼືເລກສີ ຫຼືລັອດຈາກຮູບລັກແລ້ວຕື່ມຊ່ອງວ່າງ. ຈົດບ່ອນທີ່ຈະຊອກປ້າຍເດີມໄດ້ອີກ ເພື່ອກວດພາຍຫຼັງ.
ແຍກປະລິມານຕອນໃໝ່ຈາກປະລິມານທີ່ເຫຼືອຕອນນີ້
ເພີ່ມສ່ວນແຍກຊື່ “ປະລິມານທີ່ເຫຼືອຕອນນີ້”. ຂຽນ “ຍັງບໍ່ໄດ້ວັດ” ຖ້າຍັງບໍ່ໄດ້ວັດໄໝທີ່ເຫຼືອ ຫຼື “ບໍ່ຮູ້” ຖ້າບໍ່ຮູ້ປະລິມານ. ເຖິງປ້າຍເດີມຈະບອກນ້ຳໜັກ ຫຼືຄວາມຍາວຕອນໄໝຍັງໃໝ່ ກໍຢ່າຄັດເລກນັ້ນເປັນປະລິມານເຫຼືອຕອນນີ້. ຖ້າຢາກເກັບໄວ້ ໃຫ້ໃສ່ໃນຂໍ້ມູນປ້າຍເດີມ ແລະໝາຍວ່າເປັນປະລິມານຕອນໃໝ່. ຢ່າສະເໜີຂະໜາດຫໍ່ ຫຼືປະລິມານທີ່ຄິດວ່າໃຊ້ໄປ ເປັນຜົນຄິດໄລ່ຂອງທີ່ເຫຼືອ. ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຕັດສິນຕອນນີ້ວ່າພໍສຳລັບງານອື່ນຫຼືບໍ່. ແຍກຂໍ້ມູນເດີມ ແລະປະລິມານທີ່ຢືນຢັນໄດ້ຕອນນີ້.
ແຜນພາບບັນທຶກຕົ້ນສະບັບໂດຍ PocoPoco. ສາມສ່ວນສະແດງການແຍກຂໍ້ມູນປ້າຍເດີມ, ປະລິມານເຫຼືອຕອນນີ້ ແລະຊິ້ນງານຕົ້ນທາງ. ເສັ້ນໃຊ້ແທນຂໍ້ຄວາມ. ເຄື່ອງໝາຍຄຳຖາມກາງແມ່ນຕົວຢ່າງຂອງປະລິມານທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ວັດ ຫຼືບໍ່ຮູ້, ບໍ່ແມ່ນສູນ. ບໍ່ແມ່ນປ້າຍຈິງ, ຜົນວັດ, ແຜນຜັງຖັກ ຫຼືໜ້າຈໍແອັບ. ເກັບຊິ້ນງານຕົ້ນທາງ ແລະການກວດຕໍ່ໜຶ່ງຢ່າງ
ໃນສ່ວນ “ຊິ້ນງານທີ່ເຫຼືອໄໝນີ້” ໃຫ້ຂຽນຊື່ຊິ້ນງານນັ້ນ. ຖ້າບໍ່ຮູ້ຊື່ ໃຫ້ເກັບເບາະແສທີ່ກວດໄດ້ ເຊັ່ນ ບ່ອນຢູ່ຂອງໝາຍເຫດຊິ້ນງານ. ຈົດການໃຊ້ໃນຫຼາຍຊິ້ນງານຖ້າຮູ້ແນ່; ຖ້າບໍ່ຮູ້ປະຫວັດກໍໃຫ້ຄົງ “ບໍ່ຮູ້”. ສຸດທ້າຍເພີ່ມ “ການກວດຕໍ່” ພຽງໜຶ່ງຢ່າງ ເຊັ່ນ “ຊອກໝາຍເຫດຊິ້ນງານເດີມຂອງ A”. ເລືອກການກະທຳທີ່ເຊື່ອມກັບຄຳຖາມທີ່ຍັງບໍ່ມີຄຳຕອບ. ເມື່ອຮູ້ເພີ່ມ ໃຫ້ຕື່ມຜົນ ແລະວັນທີກວດ. ຖ້າຍ້າຍໄໝໄປຫໍ່ອື່ນ ໃຫ້ກວດຄວາມສຳພັນຂອງລະຫັດກັບໝາຍເຫດອີກ.