ကျန်သည့်ချည်ကို နောက်မှအသုံးဝင်မည့် မှတ်တမ်းအဖြစ်ထားပါ

လက်ရာတစ်ခုပြီးလျှင် ချည်အနည်းငယ် ကျန်နိုင်ပါသည်။ နောက်မှ မည်သည့်လက်ရာမှ ကျန်သနည်း၊ သို့မဟုတ် သီးခြားကျနေသည့် စက္ကူပတ်တံဆိပ်က မည်သည့်အထုပ်နှင့်ဆိုင်သနည်းဟု မမှတ်မိနိုင်ပါ။ အပ်နှစ်ချောင်းဖြင့်ထိုးခြင်း သို့မဟုတ် ခရိုရှေးချိတ်ထိုးခြင်းမှ ချည်ကျန်များကို ပြန်ကြည့်နိုင်မည့် မှတ်တမ်းနှင့် ချိတ်ဆက်ကြည့်ပါ။ ဤသည်မှာ လက်ရာပြီးနောက် ကျန်သည်များကို ခွဲသိရန် စီစဉ်နည်းအကြံပြုချက်ဖြစ်ပြီး လက်ရာသစ်အတွက် ပစ္စည်းစီမံချက်မဟုတ်ပါ။ ချည်အားလုံး၏အမျိုးအမည်နှင့် ပမာဏကို ယခုချက်ချင်း သတ်မှတ်ရန် မလိုပါ။ ရှိပြီးသားအထုပ် သို့မဟုတ် ဘူးကို မှတ်စုတိုနှင့်တွဲကာ သိသည်နှင့် မသိသည်ကို ခွဲထားပါ။

1. အထုပ် သို့မဟုတ် ဘူးတစ်ခုစီကို ယာယီအမှတ်ပေးပါ

   ရှိပြီးသားအထုပ် သို့မဟုတ် ဘူးတစ်ခုကိုရွေးပြီး A ကဲ့သို့ ယာယီအမှတ်ပေးပါ။ ဆက်စပ်မှုကို လိုက်ရှာနိုင်ရန် အထုပ်နှင့်မှတ်စုတွင် တူညီသောအမှတ်ကိုရေးပါ။ အခြားအထုပ်များအတွက် B နှင့် C ကိုသုံးပါ။ ဤစာလုံးများက မှတ်တမ်းရှိပစ္စည်းကို ခွဲသိစေရန်သာဖြစ်ပြီး ထုတ်ကုန်၊ အမျှင်၊ အရောင်အမည် သို့မဟုတ် နံပါတ်၊ ဆေးဆိုးအသုတ်ကို မဆိုလိုပါ။ တစ်ထုပ်တည်းတွင် ရှိသည်ဟုဆိုကာ ချည်တူသည်ဟု မဆုံးဖြတ်ပါနှင့်။ မတူသောချည်များ ရောနေသလား မသိလျှင်လည်း မှတ်ပါ။ အားလုံးကိုပြန်လုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဘူးသစ်ဝယ်ခြင်း မလုပ်ဘဲ အထုပ်တစ်ခုဖြင့် စနိုင်ပါသည်။

2. တံဆိပ်နှင့်ဆက်စပ်မှုကိုစစ်ပြီး သိသည့်အချက်ကိုကူးပါ

   ကျန်သည့်တံဆိပ်က ထိုအထုပ်ရှိချည်၏တံဆိပ်ဟု သိလျှင် ဖတ်ရသည့် ထုတ်ကုန်အမည်၊ အမျှင်အချက်အလက်၊ အရောင်အမည် သို့မဟုတ် နံပါတ်နှင့် ဆေးဆိုးအသုတ်ကို “မူရင်းတံဆိပ်အချက်အလက်” နေရာတွင် ကူးရေးပါ။ ဖတ်မရ သို့မဟုတ် ရှာမတွေ့သည့်အချက်ကို “မသိ” ဟုရေးပါ။ စက္ကူပတ်တံဆိပ်ရှိသော်လည်း အထုပ်နှင့်မတွဲနိုင်လျှင် ၎င်း၏အချက်အလက်ကို ထိုချည်၏အချက်ဟု မသတ်မှတ်ဘဲ “တံဆိပ်ဆက်စပ်မှု အတည်မပြုရသေး” ဟုရေးပါ။ မြင်ရသည့်ပုံစံမှ အမျှင်၊ အရောင်အမည် သို့မဟုတ် နံပါတ်၊ အသုတ်ကိုခန့်မှန်းပြီး မဖြည့်ပါနှင့်။ နောက်မှစစ်နိုင်ရန် မူရင်းစက္ကူပတ်ကို ပြန်ရှာနိုင်မည့်နေရာလည်း မှတ်ပါ။

3. အသစ်ဖြစ်စဉ်ပမာဏနှင့် ယခုလက်ကျန်ကိုခွဲပါ

   “ယခုလက်ကျန်ပမာဏ” ဟူသော သီးခြားနေရာတစ်ခု ထည့်ပါ။ ချည်ကျန်ကို မတိုင်းရသေးလျှင် “မတိုင်းရသေး”၊ ပမာဏကိုမသိလျှင် “မသိ” ဟုရေးပါ။ မူရင်းစက္ကူပတ်တွင် အသစ်ဖြစ်စဉ် အလေးချိန် သို့မဟုတ် အလျားရေးထားလည်း ထိုကိန်းကို ယခုလက်ကျန်အဖြစ် မကူးပါနှင့်။ ထားလိုလျှင် မူရင်းတံဆိပ်အချက်အလက်ထဲတွင်ထားပြီး အသစ်ဖြစ်စဉ်ပမာဏဟု မှတ်ပါ။ အထုပ်အရွယ် သို့မဟုတ် သုံးပြီးဟုထင်သည့်ပမာဏကို လက်ကျန်တွက်ချက်မှုအဖြစ် မတင်ပြပါနှင့်။ အခြားလက်ရာအတွက် လုံလောက်သလား ယခုပင် ဆုံးဖြတ်ရန်မလိုပါ။ မူရင်းအချက်နှင့် လက်ရှိအတည်ပြုထားသောပမာဏကို သီးခြားထားပါ။

   

4. မူလလက်ရာနှင့် နောက်စစ်ရမည့်တစ်ခုကိုမှတ်ပါ

   “မည်သည့်လက်ရာမှကျန်ခဲ့သည်” တွင် ထိုလက်ရာအမည်ကိုရေးပါ။ အမည်မသိလျှင် လက်ရာမှတ်စုရှိရာကဲ့သို့ စစ်နိုင်သောသဲလွန်စကိုထားပါ။ လက်ရာများစွာတွင် သုံးခဲ့သည်ဟုသိလျှင် မှတ်ပါ။ မသိသည့်သမိုင်းကို “မသိ” ဟုသာထားပါ။ နောက်ဆုံးတွင် “နောက်စစ်ရမည့်အချက်” တစ်ခုသာထည့်ပါ၊ ဥပမာ “A ၏မူလလက်ရာမှတ်စုကိုရှာရန်” ဖြစ်သည်။ မဖြေရသေးသည့်မေးခွန်းနှင့်ဆိုင်သော လုပ်ဆောင်ချက်ကိုရွေးပါ။ နောက်မှသိလာလျှင် ရလဒ်နှင့်စစ်သည့်ရက်စွဲကိုထည့်ပါ။ ချည်ကိုအခြားအထုပ်သို့ပြောင်းလျှင် အမှတ်နှင့်မှတ်စု ဆက်စပ်မှုကိုလည်း ပြန်စစ်ပါ။