POCOPOCO JOURNAL
Maak van restjes garen een bruikbaar overzicht voor later
Geef elk pakje restgaren een ID. Houd gegevens van het oorspronkelijke etiket, de huidige resthoeveelheid en de herkomst uit projecten apart, inclusief wat je nog niet weet.
Ongeveer 3 minuten leestijd

Na het afronden van een project blijven soms kleine hoeveelheden garen over. Later weet je misschien niet meer uit welk project ze komen of bij welk pakje een losse wikkel hoort. Probeer je brei- of haakrestjes te koppelen aan een notitie die je later kunt raadplegen. Dit is een voorstel om na afloop te onderscheiden wat er over is, geen materiaalplanning voor een nieuw project. Je hoeft nu niet elk garen te identificeren of elke hoeveelheid vast te stellen. Verbind bestaande pakjes of bakjes met een korte notitie en scheid wat je weet van wat nog onbekend is.
Geef elk pakje of bakje een tijdelijk ID
Kies een bestaand pakje of bakje en geef het een ID, bijvoorbeeld A. Zet hetzelfde ID op het pakje en de bijbehorende notitie, zodat je de koppeling kunt volgen. Gebruik B en C voor andere pakjes. Deze letters identificeren de voorwerpen in je overzicht; ze staan niet voor een product, vezel, kleurnaam, kleurnummer of verfbad. Beschouw garens niet als gelijk alleen omdat ze samen in een pakje zitten. Noteer het ook als je niet weet of verschillende garens gemengd zijn. Begin met één pakje zonder alles opnieuw op te winden of nieuwe bakjes te kopen.
Neem etiketgegevens over als de koppeling zeker is
Als je weet dat een bewaard etiket bij het garen in dat pakje hoort, schrijf dan de leesbare productnaam, vezelsamenstelling, kleurnaam of kleurnummer en het verfbad over in een veld ‘gegevens oorspronkelijk etiket’. Schrijf ‘onbekend’ bij onleesbare of ontbrekende gegevens. Heb je een wikkel maar weet je niet bij welk pakje die hoort, schrijf dan ‘koppeling met etiket niet bevestigd’ en schrijf de gegevens niet aan dat garen toe. Raad vezel, kleur of verfbad niet op basis van het uiterlijk. Noteer waar je de oorspronkelijke wikkel terug kunt vinden om die later te controleren.
Scheid de oorspronkelijke hoeveelheid van wat nu over is
Maak een apart veld ‘huidige resthoeveelheid’. Schrijf ‘niet gemeten’ als je het resterende garen niet hebt gemeten, of ‘onbekend’ als je de hoeveelheid niet weet. Ook als de oorspronkelijke wikkel het gewicht of de lengte van het nieuwe garen vermeldt, neem dat getal niet over als huidige resthoeveelheid. Wil je het bewaren, zet het dan bij de oorspronkelijke etiketgegevens en vermeld dat het de hoeveelheid bij nieuwkoop is. Presenteer de grootte van het pakje of wat je denkt te hebben gebruikt niet als een berekening van het restant. Je hoeft nu niet te bepalen of het genoeg is voor een volgend project. Houd oorspronkelijke gegevens en de nu bevestigde hoeveelheid gescheiden.

Origineel registratieschema van PocoPoco. Drie vakken tonen de scheiding tussen oorspronkelijke etiketgegevens, huidige resthoeveelheid en projectherkomst. Lijnen staan voor tekst. Het vraagteken in het midden is een voorbeeld van een niet gemeten of onbekende hoeveelheid, niet van nul. Dit zijn geen echte etiketten, meetresultaten, steekdiagrammen of appschermen. Bewaar de projectherkomst en één volgende controle
Schrijf bij ‘project van herkomst’ uit welk werk het garen is overgebleven. Kun je het niet benoemen, bewaar dan een controleerbare aanwijzing, zoals de vindplaats van een projectnotitie. Noteer bekend gebruik in meerdere projecten; laat een onbekende herkomst als ‘onbekend’ staan. Voeg tot slot één ‘volgende controle’ toe, bijvoorbeeld ‘de oorspronkelijke projectnotitie voor A zoeken’. Kies een handeling die bij een open vraag hoort. Voeg het resultaat en de controledatum toe als je meer te weten komt. Verplaats je het garen naar een ander pakje, bekijk dan ook de koppeling tussen ID en notitie opnieuw.